ท่อระบายของแพม*
อัพได หลังจากไม่ได้อัพมานาน*
ค่อนค่างเส้าว่ะ
เห้อๆๆๆ
เมื่อวาน ไปงานพาราก้อนมา
ก้เหนเทอ ตีก่อง ตะลุ๊งตุ๊งแฉะ
เก่งน๊ะ!!~
แค่รุว่าเทอ เจอคัยอีกคนที่ดี
ชั้นก้พอรุมาว่าเค้า ดีมาก
แต่เทอตังหาก ต้องทัมตัวไห้ดีพอสัมหรับเค้าน๊ะ!!
อย่าทัมไห้เค้าเสียจัยล่ะ
คนของยอช
ต้องดีอยู่แล้ววว จิงงป๊ะล่ะ
เน๊อะ^^
จากนี้
ชั้นก้คงวนเวียนอยู๋แถวนิแหละ 55+
ไม่ไปไหนไกหรอก
ไล่ไม่ได้หรอกน๊ะ
ก้ชั้น เปนห่วง+คิดถึง+คิดถึง 55+
ขอโทดที่ทัมไห้ลัมบากจัย
ขอโทดที่ ตัดจัยจิงๆไม่ได้
ซึ่งแพมว่าที่จิง
ยอช ก้ไม่แคหรอก
จิงมั๊ย?
แถมยอชคนจารัมคานอีกตังหาก
ช่วยไม่ได้
ก้ยอชเลือกจาเข้ามาไนชีวิดแพมเอง ไม่ไช่หรอ
แพมก้แค่ติดตามข่าวสาร เท่านั้นแหละ
เทอก้รุนิว่าโลกมันกลม!
จากวันนี้ ยอชต้องตั้งจัย
ทัมความฝันของยอช
ไห้สัมเรดนะ อีกนิดเดียวเท่านั้น!~
ความฝันมันเปนคำที่ยิ่งไหย่นะ
อย่าไห้มันหลุดลอยไปง่ายๆล่ะ
แพมก้จาตามฝันของแพมบ้างล่ะ
จาเก่ง
จาดีไห้ได้กว่ายอชอีกคอยดูน๊ะ 55+
ขอบคุนที่ทัมไห้แพมได้ พบความรุสึกดีดี
ที่มันส้างขึ้นมา
ไห้คนคนนึงที่ สัมคัน
แบบยอชไง!
ขอบคุน
ที่ทัมไห้แพมได้มีคนไห้คิดถึง
ขอบคุน
สัมหรับเวลาที่ยอชเคยไห้กับแพม
มาวันนิแพมรุแล้วว่ามันมีค่าแค่ไหน
ขอบคุนอีกคั้งที่แพมทัมไห้รุว่า
แพมต้องเสียจัย*มากแค่ไหน
เพราะ แค่แพมยอมไห้คำว่า
ไม่อดทน!
แล่นเข้ามาไนความคิดบื้อๆ ของแพม
ไม่รุว่าแพมต้องทนกับ ความรุสึก แบบนี้ไปอีกนานรึเปล่า
ไม่รุว่ายอชจายอมกลับมาเปนเพื่อนกับแพมวันไหน
แต่จัมไว้
นานแค่ไหนก้จะรอ*
แต่ไม่แน่นะ
วันนึงที่แพมโตขึ้น
กลับมาดู ข้อความเหล่านี้ที่แพมส่งถึงยอช
แพมอาจจาหัวเราะให้กับความไร้สติของตัวเองก้ได้~!
**
จัมได้รึเปล่ายอช
-ที่แพมเคยบอกว่าอบอุ่นแค่ไหนที่ได้อยู่ไกล้ๆ
-ที่แพมไม่อยากไปไหน อยากอยู่กับยอชตลอดไป
-ที่แพมบอกว่าแพมรักยอชมากที่สุดไนโลก! คัมที่ยอชพูดว่ามันปันยาอ่อน~
-ที่แพมบอกว่าแพมคิดถึง
-ที่แพมพูดว่าแพมอยากไห้ยอชกอดแพมแน่นๆ*
-ที่แพมบอกยอชว่า "รัก"
คำพูดเหล่านั้นจะไม่หายไปจากไจ
คำพูดเหล่านั้นจะยังอยู่ตรงนี้
ไม่ว่ามันจานาน
ไนอนาคต
อาดจาเลือนรางไปบ้าง
แต่จะไม่มีวันหายไป♥
ไม่ว่าไนอนาคต ข้อความเหล่านี้จะย้อนกลับมาทัมร้ายแพม
แพมก้คงต้องยอมรับความจิง
สุดท้าย
ไม่ว่า ต่อไปแพมจะรักคัยมากแค่ไหน
แพมคงจะไม่พูดหรอกว่าแพมจะรักยอชเปนคนสุดท้าย*
เพาะมันเปนไปไม่ได้!
แต่แพมจาขอย้ำว่า
แพมจะไม่ไห้ความรักที่มีไห้ยอช
น้อยลง
แน่นอน
จากวันที่ยอชเริ่มเข้ามาไนชีวิดแพม
แพมไม่เคยคิดเลย
ว่าจะต้องมีวันนี้
วันที่แพม ต้อง เพ้อเจ้อ ฟูมฟาย
กับ ยอมรับ ยอช เข้ามา เปนส่วนหนึ่งของความซงจำของแพม
วันนี้
ที่ยอชไม่แค ไม่สนจัย ไม่รับฟัง ความรุสึกของแพมอีกต่อไป
วันนี้
ที่ยอชเดิน หายไปจากชีวิดแพมโดยสิ้นเชิง
โดยที่ลืมไปแล้วว่า เคยเปนคนที่เลือกจาเดินเข้ามาเอง
วันนี้
ที่ยอชลบแพมออกจากทุกส่วน ของ
สมอง
ความซงจำ
และ หัวจัย♥
ขอบคุนอีกครั้ง
ที่ทัมไห้แพมได้พบกับความปวดร้าว
เพื่อนเก่าที่แวะเวียนกลับมา
ทัมไห้แพมช้ำไจอีกครั้ง
จากการกระทัมของเทอ^^
จบไดและนะ*
พีเอส*
-ขอบคุน มด แก้ม พิ้ง ชมพู ออย และ เพื่อนๆ อีกหลายคน ที่แพมไม่ได้เอ่ยชื่อ
ที่เตือน
เปนห่วง
และ เข้าจัย
- รัก RDZ ♥ ห้านอตลอดไป*
-ขอบคุนพี่ลูกปลา คนที่ทัมไห้แพมเข้มแข็งไนเวลาที่แพมอ่อนไหวมากที่สุด ขอบคุนยอชที่ทัมไห้เราได้มาไกล้กัน 55พูดเหมือนแอบชอบพี่ปาเรย กร๊าก*
-ขอบคุน โลกไบนี้ ที่ทัมไห้แพมได้รุถึงรสชาด ขอชีวิด แหม่ มันเจบแสบเหลือเกินค่ะ
- ขอบคุนทุกคน ที่อ่านมาถึงตงนิค่ะ ห้าๆ
ความอดทนสูงมาก
วันนิอัพไดยาวหน่อยนะ
อัดอั้นมาเนิ่นนาน
ยิ่งยื้อยังไง
ยิ่งรั้งยังไง
ยิ้งแพ้!
ฝากดูแลพู่ชายยิคนนิซักคน
เหมือนชั้นดูแล
อยากไห้เทอคอยแค
รักและจิงไจ *ทุกๆนาที*
-รักเค้าไห้มากอย่างชั้น-
ชั้นรุเทอทัมได้ดี
บอกเค้าไห้ทีว่าคนอย่างชั้นยอม
ตัดจัย~
เสียดายรุบที่เหลือว่ะ
หน้าตาดีกว่านิ ก้มี
โฮ๊ยย หน้าแย่
แต่อยากลง 55+
T^T
นัง อ้วนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน